ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ

του Σάμιουελ Μπέκετ

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

2018/19:

Από 25/02/19

έως 16/04/19

Κάθε Δευτέρα & Τρίτη 

Διάρκεια:

80 λεπτά

Είναι στο χέρι μας να ξαναγίνουμε οι νομάδες αυτής της ερήμου, αλλά αποδεσμευμένοι από την μηχανική ψευδαίσθηση της αξίας. Θα ζήσουμε σε αυτόν τον κόσμο, ο οποίος για μας έχει όλη την ανησυχητική παραδοξότητα της ερήμου και του ομοιώματος, με όλη την αλήθεια των ζώντων φαντασμάτων, των περιπλανώμενων και προσομοιώντων ζώων που το κεφάλαιο, που ο θάνατος του κεφαλαίου μας κατάντησε—επειδή η έρημος των πόλεων είναι ίση με την έρημο της άμμου—η ζούγκλα των σημάτων είναι ίση με εκείνη των δασών—ο ίλιγγος των simulacra είναι ίσος με εκείνον της φύσης—μόνο η υπέρμετρη σαγήνη ενός συστήματος που πεθαίνει παραμένει, στο οποίο η εργασία θάβει την εργασία, η αξία θάβει την αξία—αφήνοντας έναν παρθένο, έντρομο (effrayé) χώρο χωρίς μονοπάτια, συνεχόμενο όπως το θέλησε ο Bataille, όπου μόνο ο άνεμος ανυψώνει την άμμο, όπου μόνο ο άνεμος παρακολουθεί την άμμο.

It is up to us to again become the nomads of this desert, but disengaged from the mechanical illusion of value. We will live in this world, which for us has all the disquieting strangeness of the desert and of the simulacrum, with all the veracity of living phantoms, of wandering and simulating animals that capital, that the death of capital has made of us—because the desert of cities is equal to the desert of sand—the jungle of signs is equal to that of the forests—the vertigo of simulacra is equal to that of nature—only the vertiginous seduction of a dying system remains, in which work buries work, in which value buries value—leaving a virgin, scared space without pathways, continuous as Bataille wished it, where only the wind lifts the sand, where only the wind watches over the sand. 

A nous de redevenir les nomades de ce désert, mais dégagés de l’illusion machinale de la valeur. Nous vivrons dans ce monde, qui a pour nous toute l’inquiétante étrangeté du désert et du simulacre, avec toute la véracité des fantômes vivants, des animaux errants et simulants que le capital, que la mort du capital a fait de nous—car le désert des villes est égal au désert des sables—la jungle des signes est égale à celle des forêts—le vertige des simulacres est égal à celui de la nature—seule subsiste la séduction vertigineuse d’un système agonisant, où le travail enterre le travail, où la valeur enterre la valeur—laissant un espace vierge, effrayé, sans frayages, continu comme le voulait Bataille, où seul le vent soulève le sable, où seul le vent veille sur le sable.

 

Jean Baudrillard

Le cadavre en spirale,

Simulacres et Simulation, 1981

 

Ευχαριστώ θερμά τη Μυρτώ Λελόβα ,τον Μάριο Σουγιουλτζόγλου, τον Γρηγόρη Ποιμενίδη, την Δάφνη Νικητάκη, την Ελένη Μανωλοπούλου, τον Λευτέρη Παυλόπουλο, την Έυη Σαουλίδου, τον Σπύρο Βαρελή, την Ειρήνη Αμανατίδου, τον Χρήστο Μαύρο, τον Σύλλα Τζουμέρκα, τον Γιώργο Βαλαή, τον Παναγιώτη Αγαλιώτη, τον Κωνσταντίνο Πλεμμένο, τον Θάνο Τοκάκη και τον Χρήστο για το πιστόλι.

*Η παράσταση αυτή είναι αφιερωμένη

στην μνήμη του πατέρα μου,

Μιχάλη Δόβρη.

Μετάφραση:

Μάνος Λαμπράκης

Σκηνοθεσία:

Θανάσης Δόβρης

Συνεργάτης Σκηνοθεσίας:

Μαρία Αποστολακέα

Σχεδιασμός Φωτισμών:

Τάσος Παλαιορούτας

Κοστούμια:

Μάριος Ράμος

Μουσική:

Νίκος Ντούνας

Φωτογραφίες: 

Πάτροκλος Σκαφίδας

Φωτογραφίες Παράστασης:

Γιάννης Καραμπάτσος

Ηθοποιοί:
Μαρία Παρασύρη (Γουίννι)

Κώστας Κουτσολέλος (Γουίλι)

  • Facebook - Black Circle
  • Twitter - Black Circle
  • Instagram - Black Circle
skrow theater  Αρχελάου 5, Παγκράτι, ΤΚ 11635, Αθήνα  T: 210 7235 842   Ε: contact@skrowtheater.com
©2018 by Skrow Theatre | created by Designature | design by mavragidia